خواب دیدم اتفاق افتاده ای!
وارد کارگاه شده بودم و با یک نفس عمیق بوی چوب های تازه را به ریه هایم کشیده بودم ...
صدای جدی اما مهربانش قلبم را پر از شادی کرد.موهایش سپیدتر از همیشه و دست هایش لرزان تر شده بود .
تذکر دادنش به شاگردش که تمام شد سرش را بلند کرد و من را در آستانه ی در دید....
با دست لرزانش عینکش را روی چشم هایش جا به جا کرد .
_ بالاخره اومدی ...
نگاه شاگردانش را با لبخند کوتاهی پاسخ دادم و رو به پیر خوش دستم گفتم : منتظر میمونم تا کارتون تموم شه .
بیرون از کارگاه کار آموزهایش نشستم و محو تابلوهای زیبایی شدم که می دانستم چقدر برایشان زحمت کشیده است...
انتظارم طولی نکشید و با سینی چای سبزش کنارم نشست .
بعد از سلام و احوال پرسی و به جان خریدن گله هایش گفتم که چقدر دلتنگش بودم ,چقدر زندگی دور از مهربانی هایش برایم سخت است...
_ غم ریختی تو چشمات .
_ اینطوریام نیست استاد, الان که اینجام خیلی خوشحالم.
_ از اینجا رفتی چی؟
لبخند کم جانی زدم و چیزی نگفتم .مشغول بازی با دسته فنجانم شدم که پرسید:
_ زندگیت چطوره؟
_ اگه اون شب برام اونجوری تموم نمیشد الان بهم نمیگفتید چشمات غم داره, زندگیم خوب تر از اون چیزیه که فکر می کردم, همراهم بهتر از اونیه که بخوام نباشه, اما خودم اونی نیستم که میخوام, خودمو تو همون شب جا گذاشتم ! بدتر اینه که نمیزارم هیچکس از خانواده و دوستان و اطرافیانم اینو بفهمه و مثل همیشه میخندم و میخندم. بدترین قسمتش همینه .
سری تکان داد و گفت : پس بازم خودتی و خودت
به نشانه ی تایید حرفش سری تکان دادم و فنجان چای سبزم را برداشتم...
انقدر دلنشین از پستی و بلندی های زندگی برایم می گفت که دلم میخواست تمام عمرم با دو فنجان چای سبزی که هیچوقت سرد و تمام نمی شوند کنارش بنشینم .
وقتی فهمید چند ماهی اینجا هستم طبق معمول طرح و چوب به دست مرا راهی کرد .
از این اعتماد و جسارتی که به من میداد به معنای واقعی کلمه کیف می کردم.
اینکه هنوز میخواست درتابلوهای شاهکار و گران قیمتش ردی از دست های یک دختر سر به هوا باشد قلبم را شاد می کرد.
با صدای تک بوقی به سمت ماشین رفتم.
_ خیلی منتظر موندی ببخشید!
لبخندی زد و گفت : میدونستم میخوای باهاش تنها باشی .
عجیب نبود که میدانست ، هشت سال فرصت کمی نبود برای شناختنم .
+ کاش سرنوشت جور دیگری برایم رقم میخورد.
برچسب:
نویسنده: زهرا میرزایی