مینیمال...

_ یه جوری خوشگلی انگار نه انگار مام آدمیم...

نخودی خندید...
دلم رفت برای خنده هایش,برای چشمهای قهوه ای و درشتش..

مغنه سفیداش را با غرغر از سرش کشید و گفت: اه خفه شدم.. مدرسه رو دوس ندارم ماکارانی میخوام...

خندیدم از ته دل...

+دلم همیشه از این مهمانهای اسمال سایز میخواهد... :)))

برچسبها: روزنوشت, خانم فئودال